Solidaire vaccinprivileges

Het menselijke brein is incapabel om de maatschappij ten volle te verstaan. Het is enkel in staat de mensheid in hokjes te verdelen. Rekening houden met iedere unieke samenstelling van meningen, kennis, inzichten, waarden en normen is te veel gevraagd. Hokjes zijn in dat opzicht veel gemakkelijker. Jij bent rechtsgezind, jij een socialist, jij een vegetariër, en jij een moeder van vier. Alle andere karakteristieken doen er niet toe, je wordt gereduceerd tot dat ene aspect.

Dat zet de deur open naar een sterk gepolariseerde wereld. Op den duur ga je geloven dat je enkel dat aspect bent, en je begint je hokje als familie te zien (ten onrechte). Je vecht voor hen, verdedigt hen, houdt de eer van het hokje hoog. De enige waarheid is die van jouw hokje, al de rest zijn oerdomme losers. Je bent niet meer in staat de ander te begrijpen.

Het nieuwste brandje in deze polariserende strijd? Jongeren tegen ouderen. Alhoewel, de jongere generatie vecht het al eeuwen uit met de oude garde, die zich kranig vastklampt aan de laatste strohalmen die de tand des tijds overleefd hebben. ‘De jeugd van tegenwoordig’ is in die strijd het herkenbaarste denigrerend cliché, maar ‘val dood’ heeft ook nog wel wat fans.

Maar de strijd loopt de spuigaten uit. Ook al is het een mening die me hoogstwaarschijnlijk is ingegeven vanuit mijn hokje – de jongeren – wordt hij ook gedragen door tal van personen buiten mijn hokje. Neem nu het interview met moraalfilosoof Patrick Loobuyck in De Morgen. Hij ijvert voor meer vrijheden voor de gevaccineerden. Ik wil u haarfijn uitleggen waarom dat bullshit is.

Volgens Loobuyck zou een stapsgewijze terugkeer (lees: enkel voor de gevaccineerden) van bepaalde grondrechten en vrijheden niet meer dan normaal zijn. Dit zijn immers basisrechten, en geen privileges. Maar wanneer die basisrechten ontnomen zijn, worden dat net wel privileges. Door aan een deel van de bevolking die privileges toe te kennen, werk je polariteit in de hand en solidariteit tegen.

“De bevolking moet een ‘gunnersmentaliteit’ ontwikkelen. We moeten elkaar de vrijheid gunnen.” Waar denkt u dat de jongeren al meer dan een jaar mee bezig zijn? Zij geven hun jeugd forfait om – mijn excuses voor de hardvochtigheid – de ouderen een leven te gunnen. De cijfers liegen in dat opzicht niet. Het merendeel van de overlijdens zijn binnen de leeftijdsgroep 75+. Hetzelfde zien we met de hospitalisaties. Zij lopen het gevaar, wij gunnen hen bescherming, alle propaganda over ‘gezonde twintigers op de Covid-afdeling’ ten spijt.

Gevaccineerden kunnen trouwens nog altijd anderen beperkt besmetten. Ze zullen er vooral minder ziek van worden. Daarom mag de overheid hen ook die vrijheden niet teruggeven tot een groepsimmuniteit van minstens zeventig procent bereikt is. Loobuyck spreekt over omgekeerde discriminatie, en over het feit dat er na een vaccinatie geen reden meer is deze mensen op te sluiten (wat dus ongrondwettelijk zou zijn). Maar dat is dus “klinkklare onzin van een moraalridder”, aldus mijn moeder.

Over wat dan exact die vrijheden zijn, draait Loobuyck toch ietwat bij. Het zou niet gaan over het publieke leven, zoals toegang tot concerten, bioscopen, en dergelijke. Enkel binnen de privésfeer zouden er meer mogelijkheden komen voor de ouderen. Iets wat overigens nu al gebeurt, of hebt u de beelden van het feestend rusthuis niet gezien? Geen afstand, geen mondmasker, hand in hand, lekker dansen. Mochten het jongeren zijn op een wei in Brussel stond het land op haar achterste poten. De absurditeit alom.

Toen het debat over vaccinprivileges – want dat zijn ze, punt uit – gevoerd werd in de hoogste politieke rangen van dit land, gingen NV-A, CD&V en open-VLD meteen op de rem staan. Verwonderlijk dat een liberale partij vrijheden niet genegen zou zijn volgens Loobuyk. Hij vergeet dat vrijheid ook gelijkheid betekent, dat jongeren al gesust waren met het ‘samen uit, samen thuis’-principe bij de aankondiging van de vaccinatiestrategie en dat diezelfde jongeren een groot deel van de achterban vormen van de VLD. Hij vergeet op hoeveel schenen hij aan het stampen is.

Ten slotte – en dit is het heikelste punt – merkt Loobuyck op dat de vrijheden van jongeren beperken een reëel effect had op het sterftecijfer en de ziekenhuisopnames, en dat de vrijheden beperken van de ouderen puur symbolisch zou zijn. Loobuyck vergeet hierbij dat het grootste aandeel van die sterftecijfers en ziekenhuisopnames ouderen waren, en dat de perceptie onder de jongeren vooral daarop gericht is. En perceptie is meestal krachtiger dan waarheid, wederom wegens de beperkte capaciteit van ons brein.

In dat opzicht zou een symbolische beperking van vrijheden voor ouderen misschien geen slecht idee zijn. Vele jongeren leven al meer dan een jaar met het idee dat hun vrijheidsbeperking eerder symbolisch is. Dat zij geen gevaar lopen, enkel als doorgeefluik. Nu de situatie omgekeerd is, lijkt het me toepasselijk dezelfde opoffering te vragen van onze oudere medemens, want dat is solidariteit. Maar dat doet er eigenlijk allemaal niet toe, aangezien gevaccineerden nog steeds kunnen fungeren als doorgeefluik. Er zou dus niets symbolisch zijn aan hun beperkingen, maar het zou puur noodzakelijk zijn. Net als dat voor de jongeren het geval was.

Het was u misschien al opgevallen, maar ik ben het oneens met het standpunt van moraalridder Loobuyck. Zijn argumenten zijn een regelrechte slag in het gezicht van elke jongere, getuigt van een onbegrijpelijke kortzichtigheid, en zijn een filosoof onwaardig. Van hem mag verwacht worden zijn hokje te overstijgen, polarisatie niet in de hand te werken, maar vooralsnog slaagt hij daarin niet.

Akkoord, niemand is heilig. Wat jongeren op 1 april deden in Brussel is begrijpelijk maar onverantwoord. De vernielingen in Knokke van afgelopen week zijn kinderachtig. Jongeren moeten ook in eigen boezem kijken, en de solidariteit die zij al een heel jaar met horten en stoten in tact proberen te houden niet te laten slabakken.

Daarom ijver ik ervoor de initiële strategie van de overheid te volgen. Samen uit, samen thuis. Jongeren en ouderen moeten de strijdbijl begraven, en onder het hokje ‘mensen’ samen een weg uit deze troep vinden. Egoïsme van de ouderen en opstandigheid van de jongeren zal daarin nooit een plaats kunnen hebben. Allemaal in uw kot blijven dus, en acht mei allemaal op café!

Mocht u het interview met moraalfilosoof Patrick Loobuyck willen lezen, vindt u het via deze link: Interview De Morgen

Ook de cijfers van Sciensano vermeld ik graag. Deze staven enkele van mijn argumenten. Cijfers Sciensano

Tenslotte kunt u veel informatie vinden op deze site, met veel interessante FAQ’s over vaccinaties: FAQ vaccinaties

Gepubliceerd door Charles Gadeyne

Journalist aan de Hogeschool West-Vlaanderen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: