Spotlightmoment: Nina Tonoli

Met ‘Spotlightmoment’ willen we sporten die weinig in de media komen toch wat extra aandacht geven. Elke atleet vertelt met evenveel passie over zijn/ haar sport. In deze editie: ballet.

Nina Tonoli (27) komt uit Gent en danst sinds vorig jaar voor het Nationale Ballet van Amsterdam. Ze begon als negenjarige in een lokale dansschool en stroomde zo door naar het Koninklijk Ballet in Antwerpen. Voor Amsterdam danste ze bij het Wiener Staatsballet als tweede soliste.

Cliché beeld

“Bij ballet denkt iedereen meteen aan het klassieke: de tutu, de pointes, het sierlijke. Dat is een beetje de cliché die er rond bestaat. Ik denk dat je vooral mensen moet laten kijken om hen te laten beseffen hoe moeilijk en zwaar ballet is. Het lijkt allemaal heel makkelijk, maar het is eigenlijk erg fysiek. Wanneer iemand voor het eerst echt naar dans kijkt, ziet die meestal hoe intensief het allemaal is”, vertelt Nina vastberaden.

Toch is ballet niet alleen de klassieke stukken. De sport blijft evolueren. “We dansen niet meer enkel in tutu’s. Er zijn ook lange rokken, speciale kostuums, platte schoenen, kousen en soms dansen we zelfs op blote voeten. Moderne stukken vertellen niet altijd een verhaal. Veel nieuwe choreografieën zijn puur fysiek gericht. Persoonlijk vind ik klassieke balletten het moeilijkst. Je moet technisch de perfectie proberen te bereiken. Veel ballerina’s gaan je voor in dezelfde rol. Die danseressen moet je dan proberen te evenaren. Toch vind ik het ook fijn om moderne stukken te dansen. Daarbij krijg ik de kans om mijn lichaam op een compleet andere manier te gebruiken, wat me ook als danser beter maakt”, aldus Nina.

Volgens Nina is ballet ook niet alleen dansen. Je moet ook acteren. “Je kruipt als danser in een rol die niet altijd dicht bij je persoonlijkheid ligt. Die moet je wel op een overtuigende manier kunnen overbrengen. Niet met woorden, maar wel aan de hand van je bewegingen en gezichtsuitdrukkingen.”

Kinderdroom

“Als kind danste ik altijd voor de televisie. Toen ik negen jaar was, schreef ik me in bij de lokale dansschool. Eigenlijk was dat vrij laat om ermee te beginnen, maar dat heeft me nooit tegengehouden. Op mijn twaalfde heb ik de stap gezet naar de Koninklijke Balletschool in Antwerpen. De eerste jaren heb ik heel hard moeten werken om op hetzelfde niveau te komen als de dansers die al veel meer ervaring hadden dan ik. Mijn lichaamsbouw was daar een groot geschenk bij. Ik ben van nature erg flexibel, wat natuurlijk een pluspunt is”, blikt Nina terug.

Op haar vijftiende verhuisde Nina naar Londen. “Ik had een studiebeurs gekregen bij de Royal Ballet School. Op dat moment kwam mijn droom echt uit. Daar focussen ze nog meer op dans dan in Antwerpen, wat ik heel fijn vond. Na drie jaar moest ik dan audities doen om bij gezelschappen te kunnen dansen. Mijn eerste auditie was in Wenen, waar ik ook meteen werd aangenomen. Daar heb ik zeven jaar gedanst. De laatste drie jaar was ik doorgegroeid tot soliste, maar ik had nood aan verandering. Daarom zit ik nu in Amsterdam.”

Dansen vanuit je woonkamer

Het coronavirus heeft overal hard toegeslagen, zeker op de cultuursector. Voor dansers was het niet makkelijk om te trainen in deze omstandigheden. “Door geen repetities te kunnen houden, vermindert je uithouding enorm. Tijdens de eerste lockdown moesten we allemaal van thuis uit lessen volgen. We moesten dus vanuit onze woonkamer barreoefeningen doen, wat ver van ideaal was. Gelukkig kunnen we de laatste tijd in kleine groepen in de studio oefenen. Maar het aantal uren dat ik dans in een week is bijna gehalveerd.”

Ook voorstellingen kunnen door het virus niet doorgaan zoals anders. “De productie die ik nu heb, wordt gefilmd en gelivestreamed om toch mensen een show te kunnen geven. Het is ook heel zwaar voor je lichaam. Eerst mochten we nog voorstellingen doen, dan drie maanden niks, dan terug voorstellingen. Dat is heel vermoeiend voor je lichaam. Eigenlijk moet je constant hetzelfde ritme behouden om ook je vorm te behouden. Het is een heel bizar jaar en ik heb het gevoel dat ik me nog niet echt heb kunnen bewijzen in mijn nieuw gezelschap”, legt Nina uit.  

Nina hoopt om snel weer te kunnen doen waar ze het meest van houdt: optreden voor volle zalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: