Spotlightmoment: Loena Hendrickx

Bron: Loena Hendrickx

“Ik heb de moed nooit opgegeven”

Loena Hendrickx (21) is onze bekendste kunstschaatster. In 2018 vertegenwoordigde ze ons land op de Olympische Winterspelen van 2018. Na een lange enkelblessure, mikt ze op de volgende Winterspelen.

Met een brede glimlach op haar gezicht ontmoet ik Loena Hendrickx. Door het coronavirus en Loena’s drukke trainingsschema gebeurt dat online, maar dat houdt haar niet tegen om vol passie te vertellen over haar sport: kunstschaatsen.

Vallen en opstaan

De meeste mensen zien kunstschaatsen alleen maar als het sierlijke, maar er zit zo veel meer achter dan dat. Je moet explosief zijn, je moet lenig zijn, je hebt kracht nodig, … Het is een allround sport en niet enkel wat je ziet op televisie”, vertelt Loena.

Ook het mentale aspect speelt een grote rol, zegt Loena: “Het is een heel technische sport. Wanneer je te veel nadenkt, gaat het fout. Als ik val tijdens mijn beurt, vergeet ik dat zo snel mogelijk en ga ik over naar het volgende element. Ik bekijk het echt element per element en kijk pas achteraf hoe het over het algemeen is gegaan. Ook de training voor een wedstrijd beïnvloedt hoe ik mij voel. Als die training goed gegaan is, start ik heel zelfzeker. Natuurlijk gaat niet elke wedstrijd zoals je wilt.”

Loena combineert het leven van een topsporter met dat van een student: “Ik heb mijn middelbare school afgewerkt in Nederland, wat ervoor zorgt dat ik in België geen diploma secundair onderwijs heb. Nu volg ik een soort tussenopleiding die zowel algemene vakken als beroepsspecifieke vakken aanbiedt. Ik mocht mijn traject volledig zelf samenstellen, waardoor kunstschaatsen de prioriteit kon blijven. Wanneer ik mijn studies volledig heb afgerond, heb ik een diploma secundair onderwijs in handen en een diploma waarmee ik meteen het werkveld in kan. Hierna wil ik graag studeren voor leerkracht in het kleuteronderwijs, maar daarvoor zal ik moeten afwachten hoe dat te combineren zal zijn met topsport.”

Gevoelige enkel

In de zomer van vorig jaar kreeg Loena te kampen met een zware enkelblessure, drie gescheurde ligamenten en een breuk. Ze moest verschillende wedstrijden aan haar zien voorbijgaan en tot op vandaag is haar enkel nog steeds niet volledig hersteld. “Het was heel frustrerend want het duurde heel lang vooraleer mijn enkel genezen was. Net voor het EK 2020 kon ik terug beginnen trainen, maar mijn enkel was nog te zwak. Ik kon geen harde schaatsen verdragen, waardoor ik te slappe schaatsen moest dragen. Daardoor kreeg ik een nieuwe blessure. Ik ben ook vaak door mijn enkel gezakt toen ik terug kon starten waardoor ik het volledige seizoen aan me voorbij heb moeten laten gaan”, vertelt Loena.

In oktober dit jaar was Loena volledig klaar om af te reizen naar Hongarije en nam ze deel aan de Budapest Trophy 2020: “Ik ging naar die wedstrijd om het wedstrijdgevoel terug te krijgen. Ik was er eigenlijk nog niet klaar voor. Mijn trainingen verliepen nog niet foutloos, maar ik had wel het gevoel: kijk ik sta terug op een wedstrijd. Ik wou gewoon genieten van alles rond de wedstrijd. Mijn korte kür verliep eigenlijk foutloos. Ik behaalde ook een personal best. Dat had ik echt niet verwacht. Het gaf me echt een geweldig gevoel en om op het einde als winnaar uit de bus te komen, was de kers op de taart.”

“De wedstrijd gaf me de bevestiging dat ik het nog kan en dat ik mijn niveau terug kan bereiken, ook al heb ik een blessure. Door zo lang niet op het ijs te kunnen staan, besef ik hoeveel liefde ik heb voor de sport. Ik heb de moed nooit opgegeven. Natuurlijk zijn er wel een paar dagen geweest waarop ik heel diep zat, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik wou stoppen. Toen ik terug op het ijs stond, voelde het super goed aan, al was het als beginneling die amper vooruitgaat.”

België kunstschaatsland?

Dat kunstschaatsen geen bekende sport is in België, weet Loena. Daardoor ondervond ze tijdens haar carrière al verschillende moeilijkheden. “Vroeger trainde ik in Turnhout, maar die piste is nu al twee jaar weg. Er zijn plannen voor een nieuwe ijsbaan, maar ik denk dat ik niet meer zal schaatsen als die er staat. Daarom train ik in Nederland. Ik woon dicht bij de grens dus Eindhoven en Tilburg zijn de beste opties.”

Kunstschaatsen brengt veel kosten met zich mee: schaatsen slijpen, reizen naar internationale wedstrijden, nieuwe kostuums kopen, enz. “Het is ook niet makkelijk om sponsors te vinden. Ik ben ‘Chique Sport’ daarom heel dankbaar. Dankzij hen heb ik veel volgers bijgekregen op sociale media, wat het makkelijker maakt om nieuwe sponsors aan te trekken.’ Toch zijn de sponsors die Loena nu heeft niet genoeg om alle kosten te drukken. ‘Toen ik internationaal begon door te breken, zijn mijn familie en ik begonnen met eetfestijnen te organiseren. We doen ook aan crowdfunding en we organiseren ook bingoavonden.”

Inspiratiebron

Loena heeft drie oudere broers. Haar twee oudste broers deden allebei aan ijshockey. De derde broer, Jorik, wou zijn broers achternagaan, maar hij was op dat moment te jong. De hockeyclub vertelde hem dat hij best eerst leerde schaatsen bij de kunstschaatsclub. Daar is hij nooit meer weggegaan. “Ik ging altijd mee naar de ijsbaan en ik wou ook altijd zelf op het ijs stappen. Dus ik denk dat ik er op die manier wat ben in gerold”, aldus Loena.

Loena is haar broer erg dankbaar: “Hij heeft ervoor gezorgd dat ik naar een topsportschool kon in Eindhoven, iets wat hij niet heeft gedaan. Hijzelf is altijd in België blijven studeren, wat het niet makkelijk maakte om te trainen. Dat wilde hij niet voor mij. Jorik is in het trainersteam gestapt dus ik heb nu twee coaches, Carine Herrygers en hij. Volgens mij is het goed om af te wisselen. Jorik heeft zeer veel inspiratie en hij is erg creatief in zijn manier van lesgeven.”

In 2018 gingen Loena en Jorik samen naar de Olympische Winterspelen. “Naar mijn gevoel was ik nog te jong, maar toen ik het ticket bemachtigd had, gaf dat een geweldig gevoel. Het was wel een beetje dubbel want Jorik had zijn ticket toen nog niet, dus ik kon mijn geluk niet echt tonen. Toen hij in september ook zijn ticket had behaald, kwam mijn droom echt uit. Om dat allemaal samen te mogen meemaken, was een unieke ervaring”, blikt Loena terug.

Nu het EK is afgelast, legt Loena haar focus nu volledig op het WK 2021. Ze hoopt daar een Olympisch ticket te bemachtigen voor Peking 2022.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: